You are here

Copyratas

 É hora de reclutarnos como tripulación nos portos, maís alo do 6667 e do 25, do 88 e do 465, incluso do 22. Chegou a hora de recoñecernos piratas. Aceptemos a metáfora radicalmente. Quizás os medios de comunicación de masas teñan razón despuis de todo... en efecto... quizás vivamos tempos de piratas... En definitiva o (ciber)espazo aberto polas novas tecnoloxías parecese bastante ao espazo aberto pola navegación marítima durante os séculos XVII e XVIII. Quizás a globalización económica neoliberal que crece hoxe imparabel parezase moito a súa predecesora etapa colonialista e imperialista sostida sobre o comerzo marítimo. En efecto estes som tempos de piratas. Estamos (seguimos) rodeados e sometidos ao poder inquisidor da igresa (monopolios da comunicación e da cultura ---vease SGAE, RIAA), ao incipente comerzo marítimo, á explotación indíxena e ao comerzo de escravos (capitalismo global - explotación do terceiro mundo)... sigue en pe o poder do imperio británico (apenas desprazado un continente e cambiada de forma su bandeira ---as cores seguen sendo as mesmas: masculinos, brancos, roxos e azuis). Mentras os navios da súa maxestade transportan escravos xunto ás riquezas dos campos comunais do planeta, mentras o imperio explota e aliena as súas tripulacions precarias, mentras a igresa garda celosamente o dereito á cultura... facerse pirata non parece tan mala idea despois de todo.

 Así que cecais teñan razón e sexamos nos_as  piratas. Pero maticemos quen somos realmente e cara onde navegamos. Sexamos nosotr_s quen dotemos de contido creativo á palabra, non deixemos que manipulen noso nome, non deixemos que definan eles os contornos do séu significado.

 Porque non somos piratas do roubo e da miseria. Somos piratas da abundancia e da festa. Porque a cultura e a ciencia, a tecnoloxía e os símbolos son tesouros que emanan de fontes colectivas. A redistribución social dos tesouros, lonxe de facer disminuir as arcas, as alimenta e enriquece a través do fluxo recombinante e a reapropiación comunitaria. Porque non somos piratas que ocultan tesouros materiais en recónditas illas. Somos piratas que habitamos os tesouros, que os producimos colaborativamente, que os compartimos pública e comunitariamente.

 Porque en efecto, sí, somos tamén piratas que asaltamos, pero non asaltamos ao músico do porto nin ao poeta da rúa. Asaltamos as rutas comerciais da precarización laboral, da mercantilización da cultura e as patentes de corso.


 Asaltamos para enriquecer o procomún (ben común), para abrir e defender as rutas de intercambio de habilidades e de experiencias, da libre circulación dos saberes e as técnicas. Nosos cañons disparan experimentos, código e información ao mundo, abordamos os navíos e os fortes do copyright e do imperio infocapitalista para desencadenr seus saberes escondidos, liberar o poder cognitivo, simbólico e cultural que xestionan desde Redmond, o Pentagono e a SGAE.

 Porque non somos piratas enemigas do tempo e de Peter Pan, senón amigos da esperanza e do desexo. Sin deixar de ser piratas do garfo: o primeiro cyborg, o primeiro implante tecnolóxico, a primeira prótesis. Porque somos cyborg de multitudes, metade carne e óso, metade garfo, corda e chumbo, usando navíos-programa como ferramentas de navegación colectiva polas redes tecnolóxicas. Somos tecnolaboratorio colectivo no que mapas e velas, técnicas de navegación e amarre fusionanse cos corpos e a adrenalina da acción directa e do abordaxe telemático.

 Porque non somos piratas con capitán. Somos piratas da mestizaxe, a multitude e a diferencia. Ninghen garda a chave do baúl nin o password do poder. Non hai entre nosotras piratas famosas senón navíos coñecidos, tripulacions de intelixencia e acción colectiva permiten facer cruxir a madeira mais aló dos seus límites, acadar os 30 nudos, 10 Megas de baixada e 200 de subida nos mares do intercambio p2p. Remamos entre todas cando o vento non acompaña ao ritmo da música libre.

 Porque non somos piratas que nos rindamos ao exército do imperio nin á disciplina do látigo e do remo. Tampouco nos tenta ser corsarios nin vendernos á protección das colonias. Somos piratas que queremos xestionar nosos veleiros da flexibilidade facendo fronte colectivamente á precariedad da vivenda, o traballo, os afectos e os papeis. Porque non somos piratas de terra firme. Somos piratas de mar, de arquipélagos sen nome, piratas sen patria e sen rei. Navegamos metrópolis. Por enriba dos rascaceos corporativos surcando as ondas.

Somos copyratas. Jolly Roger Morgan.

 Texto "anónimo" distribuido para o encontro cyber-activista HM<K'05 (Hackmeeting de Menorca 2005)
teima: